Sprostać każdemu wyzwaniu

  Górska kozica Każdego zachwyca Kto na nią spojrzy Spojrzy choć raz Jest to li tylko Moment i chwila Bowiem tak szybko Niesie ją codziennie Ów Twój  Rodzinny Halniczek Rodowy Zawsze przyjazny i opiekuńczy Prosto  spod Twojego  Rodzinnego Domu Twój Górski Wiatr   I w lesie tylko Migają drzewa Nie sposób nawet Dojrzeć gdzie jest Próżne  marzenie Nie dorównasz kroku I jesteś li tylko Zagubiony cień   Skąd w niej ten impet Skąd w niej ta siła Ta sztuka dotarcia Dotarcia jednocześnie Do tylu Do tylu jednocześnie Do tylu miejsc Zdumiewa pośpiech Zdumiewa wigor A i logika A i dynamika A i to tempo Tempo błyskawiczne Tempo zawsze to same  Tempo dzień w dzień I tyle werwy I tyle werwy Tyle tupetu Sama energia i żar Od urodzenia Taka jest zawsze Prawie spod Tatr Spod samiuteńkich Tatr Ta zuch dziewczyna Mariola Gac   Kto ją w tym biegu W tym biegu ciągłym zatrzymał...

  Trzeba przed siebie iść Bo to wyzwanie i misja I od tego nie uwolni I nikt i nic Trzeba przed siebie iść Po swój kolejny przystanek Po swoją kolejną przystań I to pytanie znów Dlaczego dzisiaj Dlaczego tędy Trzeba przed siebie iść By swojej szansy Nie stracić nigdy Kto Wiarę w sobie ma Ten zawsze Bogu Ufa bezgranicznie Tego przez przełęcz Przeniesie wiatr Przeniesie w porę I przeniesie bezpiecznie Przynosząc ku radości Kolejne pasmo Spełnionych szans Spełnionych bezwzględnie Trzeba przed siebie iść Choć czasem trudno I nieporęcznie Gdzieś zapisane W Księdze Żywota I to kolokwium I to dyktando I ta klasówka Bez tego bowiem Nie masz prymusa A Ty jesteś Prymus każdego dnia Zanim tylko pomyślisz      Już Prymusem jesteś We wszystkich swoich myślach Trzeba przed siebie iść I to dla Ciebie Zawsze jest bardzo oczywiste Wypunktowane i sprawy Wypunktowany i czas Stanowczo dokładnie bezwzględ...