Daję Tobie Stefciu Ten oto banknocik

 

Daję Tobie  Stefciu

Ten oto banknocik

Tak mówisz 

Do Stefcia

Na kwiaty 

Na znicze

Gdy będziesz 

W pobliżu

Zaniesiesz na groby

Na Grób 

Mojego Ojca

Który jest 

W Morągu

I na Grób Mamy

A i na Grób Siostry

Siostry Teresy

Obie  na cmentarzu

Na cmentarzu

W Zajezierzu

 Kiedy tu znów będę

Sam Bóg raczy wiedzieć

Ty tu jesteś zawsze

Całym swoim sercem

Bowiem i do Morąga

I do Zajezierza

Tobie znacznie bliżej

Tak mi jakoś wyszło

Na te moje lata

Mój Cały Dom Rodzinny

Ongiś wszyscy razem

A dziś spoczywają

W dwóch różnych

Miejscowościach

I na dwóch cmentarzach

Bez swojego auta

Dojechać nie sposób

Dobrze że tu jesteś

W tych swoich Małdytach

Dobrze że te miejsca

I Tobie są bliskie

Dopokąd jesteśmy

Nie są w zapomnieniu

Są żywą pochodnią

W płonącym płomyku

W płonącym płomyku

W otoczeniu kwiatów

Są żywym świadectwem

W tym żywym symbolu

Że jesteśmy razem

I grób każdy tam ma

Dokąd w życiu dotarł

I Stefciu z uwagą

Słucha tak jak zawsze

I już w oczach widzisz

Że jest wszystko jasne

I zrobi jak trzeba

Jeszcze się pomodli

Bo taki jest Stefcio

I zawsze uczynny

A i człowiek dobry

Przy okazji spojrzy

Na cały horyzont

Jak te wieczne lata

Przez ów każdy

Przez ów każdy

Cmentarz idą

Kto już tu spoczywa

A kto jeszcze w domu

Ani myśli nawet

Żeby tam przybywać

I  tu tak  zawsze

Asfaltową drogą

Co rusz to na cmentarz

Co rusz Kogoś niosą

I tak się rozrasta

Sięga coraz dalej

Cmentarz rozwojowy

Ma przed sobą szansę

I tak wszystkich zbiera

Kiedy komu pora

Ileż smutków niesie

Przycmentarna droga

 Patrzysz na nagrobki

Aż  łamie się serce

Bliskich i Znajomych

Masz tu coraz więcej

 

I tak dzień za dniem

Wymienia się i tutaj

Całe pokolenie

Każdy w swoim czasie

Którego nikt nie zna

Znajdzie swoje miejsce

I ucicha tumult

A i jazgot wszelki

Tak zmienia się wszystko

Także i tu w Małdytach

W długi żywot wieczny

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

02. 10. 2023