Idziemy Misiaczku Misiaczku Arrigo Na spacer

Uśmiechnij  się

Do  Swoich 

Dobrych  snów

Do  Swojego  Życia

Do  Swojego  Losu

Które są balsamem

Od Boga wprost

Że chcesz

Że możesz

Że potrafisz

Udźwignąć to wszystko

Tak dzień w dzień

Jakby nigdy nic

I co dzień

Tyle mocy masz w sobie

Het z głębi Nieba

Spod samego Tronu

Od Boga wprost

Gdy tego nie zrobisz

Twoje sny

Zatrzymają się

Nad Tobą

Nie wiedząc

Co począć

Czy czekać

Aż obudzisz się

Czy czekać i patrzeć

Cichutko

Dyskretnie

Na to wszystko

Czy mają odejść

Niepostrzeżenie

Nawet 

Nie przyznając się

Że kiedykolwiek

U Ciebie były

Tak nagle

Tak szybko

Tak blisko

Dobre Sny

Anioły wprost z Nieba

I co wtedy

Na zawsze będą takie

Nieobecne

Pozostawiając po sobie

Li tylko 
Puste miejsce

I to już

Wczesnym porankiem

Gdy tylko co 

Wstaje dzień

Który to poranek

Czasem trwa aż

Po samo południe

Gdy  czas 
Niepostrzeżenie

Jakoś ot tak sobie

Pójdzie  nieco dalej

I dopiero nieco dalej

Zatrzyma się

Przy swoich chwilach

Patrząc jak Ty będziesz

Budzić się

Zadając sobie 

To pytanie

Czyżby ktoś u mnie był

Czy to mi tylko

Tak po prostu

Śniło się

I śniło

Przez całą noc

Aż po sam świt

A może to już Tak świta

Tylko mój 
Tylko co

Przebudzony

Dzień

Uśmiechnij się

Do Swoich

Dobrych Snów

To stokroć lepsze

Niż dziesiątki pytań

Przecież wiadomo

Bo o tym już

Ćwierkają wróbelki

Za Twoim oknem

Że był u Ciebie

Twój Dobry Sen

Był

Popatrzył

I odszedł

Bo już przecież

Nadchodził

Świt

Hojnie

Szczerze

Siejący swój

Silny blask

I brzask
I nadzieję
Większą 
Od Dnia Poprzedniego
 

Stanisław Józef Zieliński

26.05.2018

Uzupełnione 

o jeden sen

25.11.2018 r